Home > Dvd's > Seizoen 3 > Extra's

 
 
 
 
 
 
 

Extra's

Johnny Cash speelt in Walnut Grove

Johnny Cash en June Carter Cash, het legendarische country koppel, zijn te gast. Dabbs Greer (dominee Alden) herinnert zich: "Johnny vertelde me dat zijn medewerking aan deze aflevering hem geld kostte. Zijn tournees brachten zoveel geld op dat hij relatief weinig verdiende met zijn gastoptreden in de serie. Maar hun zoon genoot zo van 'Little House' dat ze niettemin wilden meedoen. Natuurlijk hadden ze hun zoon kleine John bij zich. Melissa Sue Anderson nam hem onder haar vleugels, liet hem het dorp zien en stelde hem aan de andere kinderen voor. Johnny zei dat hij het erg leuk vond om aan de serie mee te werken, maar dat hij het zich niet kon veroorloven om het al te vaak te doen."
Johnny Cash zingt in deze aflevering "Black Jack David" en "My Bonnie". Als dominee Alden Mrs Foster uitnodigt om aan het eind de hymne te zingen, horen we eigenlijk de prachtige stem van June Carter.

Katherine MacGregor denkt terug

De favoriete aflevering van Alison Arngrim, "Bunny", wordt vaak "de rolstoelaflevering" genoemd vanwege de klassieke komische scène waarin Nellie onder de verschrikte ogen van haar moeder langs de helling omlaag scheert en pardoes in het water terechtkomt.
Katherine MacGregor (Mrs Oleson) zal dat moment nooit vergeten: "Toen Laura de rolstoel de helling afduwde, moest mijn personage flauwvallen en uit de wagen vallen. Er was een groot, ballonachtig ding waarop ik terecht zou komen en dan zou ik omlaag glijden en zou de crew me opvangen. Maar mijn jurk verhinderde dat ik verder gleed. Mijn voeten staken in de lucht, mijn benen staken in de lucht. Ik kreeg de slappe lach. Het duurde zo'n tien minuten voor we verder konden gaan met filmen.

Schrijver B.W. Sandefur geeft een inkijkje in zijn gedachten

Scenarioschrijver B.W. Sandefur legt uit wat hij met deze aflevering wilde illustreren: "The Bully Boys" is een sombere aflevering. Bij 'Little House' verwacht je altijd dat pa Ingalls, vooral met de hulp van Mr. Edwards, elk probleem kan oplossen. Maar er zijn situaties waarin geen enkele mate van intelligentie, of moed, of fatsoen, een oplossing kan bieden. Sommige mensen zijn van nature slecht.
Ik vond de toespraak van dominee Alden aan het eind geweldig.
Hij zei: "We zijn een gemeente." Dat heeft een grote betekenis in deze aflevering, omdat leden van een kerkelijke gemeente de verantwoordelijkheid hebben om hun medegemeenteleden te beschermen, en dat is precies wat ze hebben gedaan. Met elkaar hebben ze de schurken verjaagd.

Ook vermeldenswaard is de hymne "Onward Christian Soldiers". Dit muziekstuk werd zeven jaar later in de laatste scène van de allerlaatste aflevering van de serie opnieuw gespeeld.

Alison Arngrim lijdt voor haar werk!

In deze aflevering zet Nellie een zwarte pruik op voor een toneelstuk. Als de pruikenmaker de pruik afneemt, biedt dat ons de zeldzame gelegenheid te zien hoe Alison Arngrims haar er in het echt uitziet. Alison heeft in de hele serie een pruik moeten dragen! "Mijn haar is erg sluik," vertelt ze. "Het was zo lastig om er 's ochtends krullen in te zetten dat ze besloten me een pruik te geven. Ze ontwierpen hem direct op mijn hoofd.
Ze maakten hem precies zoals ze hem wilden hebben, ze lieten de pony op een bepaalde manier vallen etc." Het viel haar niet licht om aldoor een pruik te dragen. Ze herinnert zich hoe oncomfortabel het zat: "De pruik was met een grote metalen kam aan mijn haren bevestigd. Het deed vreselijk zeer als ze hem opdeden. Het voelde aan als een echte scalp op mijn hoofd. Soms bloede mijn hoofdhuid zelfs."

Melissa Gilbert op twaalfjarige leeftijd al een doorgewinterde prof!

Katy Kurtzman, die op prachtige wijze Laura's stotterende vriendin Anna vertolkt, huldigt Melissa Gilbert: "Melissa heeft me een hoop geleerd met betrekking tot acteren. Als ze met me werkte, was ze echt op me gefocust. Ze keek me in de ogen en zag me staan, en ze bekommerde zich echt om wat ik voelde. Ze probeerde nooit de show te stelen voor de camera en was er nooit mee bezig of zij wel de ster van de scène was. Ze had een groot vertrouwen en concentreerde zich op haar gast. Vergeet niet dat ze destijds pas 12 en ik pas 11 was. Ze was al een vrouw die gracieus en professioneel in een volwassenenwereld werkte, wat, zoals ik later zou ontdekken, meer uitzondering dan regel was."

Katy Kurtzman keert later in de serie terug: in de aflevering "I remember, I remember" van seizoen vier speelt ze: De jonge Caroline Ingalls!

 

 
 
Het Kleine Huis op de Prairie