Home > Historie > Laura's Leven > 1860 - 1880

 
 
 
 
 
 
 

1860 - 1880

Naar het Westen

In 1862, in de vroege dagen van de Burgeroorlog, had de familie Ingalls het er onderling over om verder naar het westen te trekken, dieper de bossen van Wisconsin in. Charles en Caroline wilden heel graag gaan; zo ook Henry en Polly. Met zijn vieren laadden ze hun wagens in en trokken verder. De wagens reisden naar de Mississippi River en stopten niet ver van de stad Pepin, Wisconsin.

In 1863 kochten Charles en Caroline hun eigen land op ongeveer elf kilometer van Pepin.  Hun dichtstbijzijnde buren waren Henry en Polly. Het was nu tijd om nieuwe huizen te bouwen, bomen te kappen en land te ploegen. Charles en Henry deelden het werk, jaagden en boerden samen. Caroline en Polly deelden de lastige taken in een pioniers huishouden.

Net voor het einde van de Burgeroorlog kregen Charles en Caroline hun eerste kind. Ze noemden haar Mary Amelia en ze werd geboren op 10 januari 1865. Twee jaar later werd Laura Elizabeth geboren op 7 februari 1867. De familie groeide.

De gewassen in het bos gaven een goede oogst en de bossen waren vol met plezier, toch waren Charles en Caroline pioniers en gewend aan verder trekken. Toen Laura nog een baby was besloten Charles en Caroline hun geluk verder in het westen te zoeken. Samen met Mary en Laura trokken ze verder met hun huifkar, ze reisden vele honderden kilometers tot ze stopten op de prairie nabij Independence, Kansas, in het hart van wat Indian Territory genoemd werd.

De familie Ingalls hield van de prairie. Echter begonnen veel prairiebewoners de prairie te verlaten vanwege de onrust in Indian Territory, zo ook de familie Ingalls. Gelukkig kon de familie terugkeren naar hun vorige huis nabij Pepin, Wisconsin. Wederom reisde de familie Ingalls met hun huifkar, maar nu met hun nieuwe baby Carrie erbij. Terug naar de Grote Bossen.

Echter waren hun pioniersdagen nog niet voorbij. Charles verlangde naar de wijde, open prairie en richtte zijn aandacht dit keer op het platte land in het westen van Minnesota. In februari 1874 vertrokken ze weer naar het westen. Ditmaal gingen Peter en Eliza met hen mee. De twee families reisden samen tot ze het oosten van Minnesota bereikten. Peter en zijn familie bleven hier achter, maar Charles en Caroline trokken verder naar het westen, naar de oevers van de Plum Creek, vlakbij de pioniersstad Walnut Grove.

De familie Ingalls woonde eerst in een uitgegraven huis in de oever van de Plum Creek en vervolgens in een huis dat gemaakt was van gekocht hout. De kreek was een speelplek voor de drie zussen. Laura en Mary gingen hier ook  naar school, iedere dag moesten ze drie kilometer heen en ook weer drie terug lopen om op school te komen en weer thuis.

Het land was rijk en vruchtbaar en het is mogelijk dat de familie Ingalls hier in Minnesota zou zijn gebleven als er niet zoveel problemen waren geweest bij het opstarten van de boerderij. Een invasie van sprinkhanen vernielde tot twee maal toe de oogst in het midden van de  jaren 1870. De familie bleef met schulden achter en had weinig te eten. Het waren harde tijden voor de familie Ingalls en hun buren. Charles moest honderden kilometers naar het oosten van Minnesota lopen om dagwerk te vinden en zodoende  geld te verdienen voor zijn familie. Het enige lichtpuntje in deze donkere tijden was de geboorte van hun vierde kind, Charles Frederick, op 1 november 1875.
Het jaar 1876 bracht geen betere oogst en Charles en Caroline pakten alles wat ze hadden weer in en vertrokken naar een beter leven in Burr Oak, Iowa, waar ze zouden gaan helpen in een hotel. Ze stopten in Minnesota voor een bezoek aan Peter en Eliza en hun familie. Tijdens hun reis naar het oosten werd de kleine Charles Frederick ziek en overleed later, wat de reis een hele droevige reis maakte.

Het hotel in Burr Oak was in het begin een rustige plek om bij de komen van de ellende. Charles en Caroline werkten in het hotel samen met de eigenaren, ze kookten en serveerden maaltijden voor de oneindige stroom gasten die door de stad trok. Laura hielp ook mee, ze deed kleine boodschapjes voor de gasten en paste op hun kinderen. Laura en Mary gingen ook naar school, welke nu op een korte afstand van de plaats waar ze woonden lag. En daar in Burr Oak werd de vierde dochter en het laatste kind in de familie Ingalls geboren, Grace Pearl.

Uiteindelijk werden Charles en Caroline het lawaai en de drukte in het hotel en Burr Oak beu. Ze besloten terug te gaan naar Walnut Grove. Daar bouwde Charles een nieuw klein huisje voor de familie met een groot stuk land. Hij werkte als timmerman en slager. In dit nieuwe huis sloeg het noodlot toe. In de winter van 1879, toen Mary veertien jaar oud was, werd ze erg ziek. Haar ziekte werd toen hersenkoorts genoemd en zorgde ervoor dat ze blind werd.

 

 
 
Het Kleine Huis op de Prairie