Home > Historie > Laura's Leven > 1930 - 1940

 
 
 
 
 
 
 

1930 - 1940

De Kleine Huis Boeken

Laura was al in de zestig toen zij en Almanzo  weer terugkeerden naar het stenen huis. Ze waren op de leeftijd om het boerenleven vaarwel te zeggen en het rustiger aan te gaan doen. Laura ging ook met pensioen van haar werk bij de boerenleningen en ook leverde ze geen bijdragen meer voor de Missouri Ruralist. Andere schrijfideeen vulden Laura's hoofd. In schoolschriften, met potlood, schreef Laura over haar pioniers leven met Charles en Caroline. Zo noemde haar boek Pioneer Girl en toen ze het had afgerond deelde ze haar werk met Rose.

Rose werkte constant aan artikelen, verhalen voor tijdschriften en boeken, maar ze nam er de tijd voor om Laura's handgeschreven manuscript over te typen en het aan uitgevers te laten zien in New York.  De redactie vond het verhaal over Laura's pioniersleven fascinerend, maar niemand kon een succesvolle manier bedenken om het ook daadwerkelijk uit te geven. Het was een boek over een meisje, maar het leek alsof het voor volwassenen was. Het manuscript werd teruggestuurd naar Rocky Ridge Farm en Laura begon aan een nieuw project: een verhaal voor kinderen over haar leven in de Grote Bossen van Wisconsin. Dit manuscript werd aangenomen door Harper & Brothers en gepubliceerd in april 1932 als Little House in the Big Woods.

Laura's verhalen over haar leven in een blokhut werden onmiddellijk populair. De economische depressie van de jaren 30 stond in het teken van het vele lijden van de Amerikanen, Laura's verhalen herinnerden de mensen eraan om moed te houden in bange tijden. Laura besloot om ook het verhaal van Almanzo's kinderjaren op de boerderij bij Malone te vertellen.  Ze stelde vragen aan haar man en op rustige toon vertelde hij de verhalen van zijn gelukkige kindertijd. Het resultaat was het boek Farmer Boy, gepubliceerd in 1933.

Op aandringen van Rose schreef Laura verder aan meerdere Kleine Huis boeken, om zo het verhaal te vertellen van de familie Ingalls en Wilder, van haar kinderjaren tot aan het huwelijk van Laura en Almanzo. Harper & Brothers was zo blij met de ontvangst van de eerste twee boeken, dat ze haar aanmoedigden om meer te schrijven.

Little House on the Prairie werd uitgegeven in 1935, en dit boek over de familie Ingalls en hun reis met de huifkar naar Kansas werd het meest populaire boek van alle boeken in de serie. Van over heel de wereld kreeg Laura brieven, waarin lezers haar bedankten en hun bewondering uitspraken. Ook vroegen ze haar om door te gaan met schrijven. Laura was verbaasd dat haar boeken zo geliefd waren en standvastig schreef ze verder in haar schoolschriften aan haar verhalen.

Het geld dat Laura verdiende met haar verhalen betekende een klein, maar zeker inkomen voor Laura en Almanzo. Nu ze in hun zestiger en zeventiger jaren waren lieten ze hun land braak liggen en maakten er een weide van, in plaats van een akker. Almanzo zorgde nog steeds voor de tuin en hij kreeg een nieuwe hobby: het hoeden van een kleine kudde geiten.

On the Banks of Plum Creek ging over Laura's leven vlakbij Walnut Grove, Minnesota. Zoals met alle Kleine Huis boeken adviseerde Rose Laura en hielp ze haar met het redigeren van haar verhalen. Rose verliet Rocky Ridge Farm in 1936 om onderzoek te doen in Columbia, Missouri, vele goede aanvullingen kwamen dan ook in de vorm van brieven voor Laura. Wat jij schrijft is altijd goed: schreef Rose aan haar moeder.
Rose ging in New York wonen terwijl ze een lange reeks genaamd Free Land schreef voor het tijdschrift The Saturday Evening Post. Ze schreef over het verleden van haar familie voor dit verhaal, het was een groot succes toen het in 1938 werd gepubliceerd. Laura's eigen verhaal over haar leven in Dakota kreeg de naam By the Shores of Silver Lake, uitgegeven in 1939. Moeder en dochter vergeleken hun werk en deelden informatie, ook bewonderden ze van elkaar wat de ander geschreven had. Rose schrijft beter dan dat ik doe, maar onze stijl is hetzelfde. zei Laura bescheiden.

Toen Rose was vertrokken, keerden Laura en Almanzo terug naar de boerderij die ze lang geleden gebouwd hadden. Daar schreef Laura tussen het bereiden van het eten en het huishouden door, soms werd ze midden in de nacht wakker met een verhaal in haar hoofd dat ze wel moest opschrijven, omdat het zo leuk was dat ze bang was dat ze het zou vergeten. In navolging van haar boeken kreeg Laura heel veel post, die ze allemaal wilde beantwoorden. Ze schreef veel met Rose, haar agent en uitgever.

In 1938 maakten Laura en Almanzo een reis naar het westen vanuit Rocky Ridge gezien. Ze nodigden hun vrienden Neta en Silas Seal uit om met hen mee te reizen. De familie Seal was een stuk jonger en Rose zei dat haar ouders ze vaak als hun kinderen zagen. Samen reden ze door het noorden van Californie en Oregon, daarna reisden ze naar het oosten naar South Dakota. Ze stopten in Keystone om op bezoek te gaan bij Carrie, die sinds kort weduwe was, en stopten later in Manchester om Grace te zien en als laatsten gingen ze naar De Smet. Daar zagen ze de prairie uit hun jonge jaren opnieuw, de plaats waar Laura over schreef in haar boeken. Terwijl Laura het heerlijk vond om terug te zijn op de prairie, miste ze haar vader en rouwde ze om haar moeder die was gestorven in 1924, zo ook om Mary, die in 1928 was overleden.

Nadat ze terug waren in Mansfield gaf Laura aan de familie Seal één van haar eigen boeken en schreef hierin:
Far over the plains an Mountains
We traveled once together
And were good friends in every place
In any kind of weather.
Now as you travel life's highway,
This is my thought today,
I wish you a pleasant journey,
And good friends all the way.

In juni 1939 wilde de familie Wilder weer een nieuwe reis maken. Almanzo reed Laura naar South Dakota, waar ze naar de De Smet's Old Settlers Day gingen. Ze hadden een fijne tijd en zagen oude vrienden weer. Daarnaast brachten ze ook tijd door met Carrie en Grace.

 

 
 
Het Kleine Huis op de Prairie